Apotheek 't Wed 15 jaar!

Zaterdag, 9 oktober 2004, was het 15 jaar geleden; de start van Apotheek 't Wed

In 1989 begonnen we met zijn tweeen een vrije vestiging met nul patienten.

Toen kon dat nog omdat je toen nog niet afhankelijk was van de instemming van een verzekeringsmaatschappij. Niet lang daarna veranderde de politiek de spelregels.

Inmiddels zijn we met zijn vijftienen.

In mijn eigen huis werd ik op de 15e verjaardag van onze apotheek verrast met een buffet door alle medewerkers en hun gezinnen. Dat is toch wel bijzonder. Samen proberen we in een prettige sfeer met alle regels die er zijn de mensen elke dag van dienst te zijn.

We stonden nog eens stil bij de veranderingen in de afgelopen 15 jaar.

Stuurden we in het begin een rekening naar een ziekenfonds; nu sturen we rekeningen naar wel 80 zorgverzekeraars die zich aaneen sloten in een zestal groepen. Was indertijd elke apotheker zelfstandig; nu maakt al bijna de helft van de Nederlandse apotheken deel uit van een achttal ketens.
De formaties dienen zich aan alsof het oorlog wordt.

Maar ik herinnerde mij ook een kaart die ik kreeg van de apotheker waar ik stage had gelopen bij de opening van Apotheek 't Wed. "Veel succes in deze barre tijden!", schreef hij 15 jaar geleden.
Al gaan er steeds meer apothekers op de loop, mij is het totnogtoe meegevallen.

Ik besloot met een gedicht dat ik pas hoorde op de radio.
Pardon van Annie M.G. Schmidt.

Wanneer ik loop in Oldenzaal
Of Middelburg of Stadskanaal
Dan komt er altijd iemand aan
Die vraagt: Weet u de Lindelaan?
Zo iemand vraagt dat met een blik
Vol blij vertrouwen. Dan zeg ik:
Pardon ik ben hier zelf vreemd.

En zo ontmoet ik alle dagen
Figuren die maar blijven vragen
Waar gaan wij heen met de cultuur
En waarom is de jam zo duur
Is er nog hoop in deze tijd
Dan moet ik zeggen tot mijn spijt
Pardon ik ben hier zelf vreemd.

Komt er weer oorlog vragen zij
Komt er nog eens een tiende mei
En heeft het leven dan wel zin
Zo ja waar zit die zin dan in
En zijn we op de goede weg?

Waarop ik altijd treurig zeg,
Pardon ik ben hier zelf vreemd.
Maar om u heen zijn mensen zat
Die altijd weten hoe of wat
Zij weten waar in dit bestaan
De weg is naar de Lindelaan

Met zijn allen en met hockey en tafeltennis, eten en muziek hadden we allemaal een supergezellige avond.